Çoğu asteroit tahmin edilebilir bir şekilde hareket eder. Yerçekimi veya Güneş'ten gelen radyasyon basıncı gibi dış kuvvetler tarafından yönlendirilirler.
Ancak 1998 KY26 bu kurala uymuyor. Beklentileri aşan bir şekilde hızlanıyor.
Bu sıra dışı durum için öne sürülen bir açıklama, KY26'nın aslında bir asteroit gibi görünse de, derinlerinde tespit edilemeyen gaz çıkışlarıyla yolunu değiştiren 'karanlık' bir kuyruklu yıldız olduğuydu.
Ancak bu açıklamanın da bir sorunu var.
Georgia Teknoloji Enstitüsü'nden uzay mühendisleri Korbin Hansen ve Masatoshi Hirabayashi'ye göre, 11 metrelik bu uzay kayası, itici güç sağlayacak buzulları barındıramayacak kadar sıcak.
Araştırmacılar, yayınladıkları bir makalede, "Sıcaklık modelleme sonuçlarımız, 1998 KY26 üzerindeki su buharlaşma oranının, gömülü buzu korumak için çok yüksek olacağını gösteriyor. Bu da asteroidin bileşimi hakkındaki anlayışımızı geliştiriyor," diyorlar.
Güneş sistemimizdeki kayalık cisimler genellikle iki ana kategoriye ayrılır: asteroitler ve kuyruklu yıldızlar.
Asteroitler çoğunlukla kayaçlardan oluşurken, kuyruklu yıldızlar buz içerir. Bu buz, buharlaşarak uzaya gaz saldığında, Güneş etrafındaki yörüngede uygulanan yerçekimi kuvvetlerinin ötesinde bir itme sağlayabilir.
Kuyruklu yıldız denince akla parlak, puslu bir küre ve arkasından uzanan ışık saçan kuyruklar gelir. Ancak her kuyruklu yıldız aynı değildir.
Karanlık kuyruklu yıldızlar olarak adlandırılanlar, kuyruklu yıldız aktiviteleri görünmez olduğu için bu ismi alırlar. Sıradan bir kuyruklu yıldız gibi gaz saldıkları düşünülür, ancak normalde görülen muhteşem kuyruklara sahip olmazlar.
Sadece küçük bir ek hızlanmaya sahip sıradan asteroitlere benzerler.
KY26 de buna benzeyebilir. Bu küçük asteroit her 5.35 dakikada bir kendi ekseni etrafında döner ve yörüngesine dik yönde olağanüstü bir hızlanma gösterir. Bu nedenle bilim insanları bunun bir karanlık kuyruklu yıldız olup olamayacağını değerlendirmişlerdir.
Kuyruklu yıldızların tanımlayıcı özelliklerinden biri de buzlu bileşimleridir, bu da bilim insanlarına kuyruklu yıldız kimliklerini kontrol etmeleri için kolay bir yol sunar.
Bunun tek yolu sıcaklıklarını ölçmektir.
Hansen ve Hirabayashi de tam olarak bunu yaptı. KY26 hakkında bilinenleri - boyutu, yörüngesi, yansıtıcılığı ve olası bileşimi - birleştirerek yüzeyindeki ve derinlerindeki sıcaklıkları modellediler.
Gömülü su buzunun uzun süreler boyunca korunabilmesi için sıcaklıkların yaklaşık 145 Kelvin (-128 Santigrat derece) altında kalması gerekir.
Ancak araştırmacılar, KY26'nın en soğuk bölgelerinin bile Güneş etrafındaki yörüngesi boyunca ortalama olarak en az 212 Kelvin (-61 Santigrat derece) olduğunu buldular. Bu sıcaklıklar insan için soğuk olsa da, kuyruklu yıldız buzunun varlığını sürdürmesi için çok sıcaktır.
Araştırmacılar, bu sıcaklıklarda, KY26'nın kütlesinin yüzde 1'ini su buzu oluştursa bile, bunun sadece 2.000 yıldan biraz fazla bir sürede yok olacağını hesapladılar. Eğer bu buz asteroidin sıra dışı hızlanmasından sorumluysa, sadece 62 yıl içinde yok olmuş olacaktır.
KY26 milyarlarca yaşında olabilir - ancak yine de önemli bir uyarı var. Mevcut yörüngesinde ne kadar süredir bulunduğu net değil. Bu nedenle hala buz bulundurması mümkün olsa da - bu sonuç ve KY26'yı potansiyel bir asteroit kuşağı kökenine bağlayan önceki bir makale ile bu olasılık azalıyor.
Peki KY26'yı bu 'düz yoldan' şaşırtan ne olabilir? Güneş'ten gelen radyasyon basıncını düşünebiliriz. Güneş ışığının uyguladığı küçük ama potansiyel olarak yeterince güçlü kuvvet, asteroidin bu görünürdeki sapmasından sorumlu olabilir.
İyi haber şu ki, bunu çok yakında kesin olarak öğrenebiliriz. Japon Uzay Ajansı'nın Hayabusa2 uzay aracı, bu satırları okurken KY26'ya doğru yol alıyor ve Temmuz 2031'de buluşma planlanıyor.
Dilediğin kadar hızlan KY26. Sonsuza dek saklanamazsın.
Kaynakça: sciencealert.com
