Bir zamanlar Nintendo'ya rakip oyun konsollarıyla tanınan SEGA, artık başarılı bir üçüncü parti yayıncı konumunda. SEGA Genesis (Kuzey Amerika dışında Mega Drive olarak biliniyor) ile yakaladığı başarının ardından şirket, daha az şanslı olan Saturn ve daha da talihsiz Dreamcast konsollarını piyasaya sürdü. Dreamcast'in yenilikçi özellikleri, o döneme damgasını vuran PlayStation 2'ye rakip olabilmesi için gereken devasa üçüncü parti desteğini sağlamaya yetmedi.
Dreamcast'in başarısızlığının ardında oyunların kalitesi yatmıyordu. Sonic Adventure gibi yapımların yanı sıra, 1999'un sonlarında bana o sistemi satın aldırmak için elimdeki az miktardaki parayı bir araya getirmemi sağlayan şey, Dreamcast'e özel olarak çıkan arcade mükemmelliğindeki Crazy Taxi idi. Bugüne kadar, orijinal Crazy Taxi'de hissettiğim hız dolu sürüş ve genel çılgınlık kadar eğlendiğimi pek hatırlamıyorum.
Yaklaşık 30 yıl sonra, Crazy Taxi: World Tour'un kısa oyun deneyimi sırasında aynı heyecanı hissettim. SEGA'nın Gamescom 2026 için duyurduğu, nostaljik Persona 4 Revival'ı da içeren oyunlar arasındaki bu uzun zamandır beklenen yeniden yapım fırsatını kaçırmak istemedim. Bu fırsattan o kadar keyif aldım ki, vaktim olsaydı daha fazlasını oynamaktan mutluluk duyardım.
Orijinal oyundaki ana karakter Axel, beş farklı uluslararası şehre seyahat ederek müşterileri taşıyıp para kazanacağı ve türlü çılgın yan görevleri tamamlayacağı küresel bir maceraya geri dönüyor. Gamescom 2026'daki demo, havaalanı pistleri, bir dağ patikası ve klasik sürüş becerilerini kullanmak için bolca fırsat sunan geniş bir düzeneğe sahip bir Alman şehrinin yeniden yaratılmış haliydi. Crazy Dash, Crazy Stop ve Crazy Drift'i daha uzun kombolar ve daha iyi ödüller için birleştirmek hızla doğal hale geldi ve kısa sürede, sıralamamı yükseltmek ve daha fazla içeriğin kilidini açmak için şehirde hızla ilerlemeye başladım.
Gamescom 2026'daki Crazy Taxi: World Tour deneyimimin en öne çıkan yanı, bahsettiğim yan görevlerdi. Bu görevler sadece bir arcade oyununda görülebilecek en tuhaf karakterler tarafından verilmekle kalmıyor, aynı zamanda son derece çeşitli ve zorlayıcı. Sıradan bir taksi şoförü için, kalkmak üzere olan bir uçağı kovalamak veya pizza teslim etmek imkansız görevler olabilir, ancak Axel için bunlar sıradan bir günün işi.
Demo süresi sadece 30 dakika olduğu için, Crazy Taxi: World Tour'un tek oyunculu modunun tamamını veya çok oyunculu bileşenini deneyimleyemedim. Ancak bu deneyim bir şeyi değiştirdi. Daha önce oyunu sadece biliyordum, ancak kendim koltuğa oturduktan sonra, PC, PlayStation 5, Xbox Series X, Xbox Series S ve Nintendo Switch 2 için gelecek yıl çıkacak olan Crazy Taxi: World Tour'u merakla beklemeye başladım. Bakalım bu parti ne kadar daha çılgınlaşabilecek.
