Yeni bir araştırma, bitki tohumlarının düşen yağmur damlalarının yarattığı titreşimleri algılayabildiğini ve uyku halinden uyanarak suyu karşıladığını ortaya koydu.
Yağmurun sakin tıkırtısı insanları rahatlatıp dinlenmeye teşvik ederken, pirinç tohumları için tam tersi bir etki yarattığı, yaklaşan yağmurun 'beklentisiyle' çimlenmelerine neden olduğu görülüyor.
Bu bulgu, tohumların ve fidelerin doğadaki seslere duyarlı olabildiğine dair ilk doğrudan kanıtı sunuyor.
Bu çalışmanın, tohumların hayatta kalmalarına yardımcı olabilecek şekillerde sesi algılayabildiğini gösterdiğini belirtiyor.
Yağmur sesinin enerjisinin, tohumun büyümesini hızlandırmak için yeterli olduğu ifade ediliyor.
Elbette bitkilerin sesleri duymak için bizim gibi kulakları yok. Ancak araştırmalar, tohumların insan kulaklarında ses deneyimi yaratabilen titreşimlere yanıt verdiğini öne sürüyor.
Bir dizi deneyde, araştırmacılar yaklaşık 8.000 pirinç tohumunu yaklaşık 3 santimetre derinliğinde sığ su dolu kaplara yerleştirdi ve altı gün boyunca düşen su damlalarına maruz bıraktı.
Farklı yoğunluklardaki yağmur fırtınalarını taklit etmek için düşen her damlanın yüksekliği ve boyutu değiştirildi, ayrıca çimlenmeyi derinlik ve mesafenin nasıl etkilediğini belirlemek için tohumların konumları ayarlandı.
Bir hidrofon, damlaların ürettiği akustik titreşimleri kaydetti ve deneyin, yerel su birikintilerine ve sulak alanlara düşen gerçek yağmur damlalarının yarattığı titreşimleri taklit ettiğini doğruladı.
Araştırmacılar, bir yağmur duşunun sıra dışı perküsyonunu, su altındaki bir tohumun deneyimine nadir bir insan bakışı sunarak yüklediler.
Araştırmacılardan biri, bu bulgunun 'Yağmurun düşmesi toprağı uyandırır' anlamına gelen dördüncü Japon mikro mevsimine yeni bir anlam kattığını belirtiyor.
Araştırmada, düşen damlalara maruz kalan tohumların, simüle edilmiş yağmur fırtınası tedavisi almayan ancak aynı koşullarda bulunan tohumlara kıyasla yaklaşık yüzde 37 daha hızlı çimlendiği gözlemlendi.
Bu adaptasyonun, bazı bitki hücrelerinin dibine çökerek köklerin aşağı doğru büyümesini ve sürgünlerin yukarı doğru büyümesini yönlendiren bir yerçekimi yönü hissi sağlayan, yerçekimini algılayan organeller olan statolitler aracılığıyla sağlandığı düşünülüyor.
Düşen yağmur damlalarının ürettiği ses dalgaları, su ve muhtemelen toprak aracılığıyla, statolitleri sarsıp tohum büyümesini tetikleyecek kadar kuvvet uygulayabiliyor.
Nitekim, çimlenme oranlarındaki en yüksek artışlar, düşen damlalara yakınlıkları nedeniyle en yüksek statolit yerinden çıkma seviyelerini deneyimleyen tohumlarda gözlendi.
Bu durum, yüzeye daha yakın ekilen tohumların, nemi emmek ve büyümek için en uygun derinlikte oldukları için tepki verme olasılığının daha yüksek olduğunu gösteriyor.
Akustik titreşimler, özellikle su altında daha belirgin. Su havadan daha yoğun olduğu için basınç dalgaları büyüyor ve daha kolay yayılıyor, bu da su altında yağmuru çok daha yüksek sesli hale getiriyor.
Karşılaştırma yapmak gerekirse, sığ bir su birikintisinde üretilen yağmur sesleri yüzlerce Pascal aralığında iken, 1 metre (3.3 fit) mesafeden tipik bir insan konuşması 0.005 ila 0.05 Pascal aralığında olabilir.
Araştırmacılar, bitki tohumlarının çevresel seslere benzer şekillerde tepki verdiğine inanıyor ve pirinci, diğer birçok bitkiyle yerçekimi yöneliminde benzerlikler paylaştığı için seçtiler.
Milyarlarca insan için temel bir gıda maddesi olan pirinç, aynı zamanda su altı ortamlarında da büyüyor, bu da onu bu deneysel düzenleme için mükemmel kılıyor.
Bu araştırma, Scientific Reports dergisinde yayımlandı.
