Microsoft'un Xbox bölümü, stüdyo tasfiyeleri, işten çıkarmalar ve azalan abone sayıları gibi birçok sorunla boğuşurken, akıllarda tek bir soru beliriyor: Xbox aslında ne? Bir platform mu, yoksa dünyanın en büyük oyun yayıncısı mı?
Microsoft, ilk parti içerikler konusundaki sürekli değişen stratejisi ve kafa karıştırıcı "Bu Bir Xbox" kampanyasıyla tüketicileri şaşırtmaya çalıştı. Xbox CEO'su Asha Sharma, görevi devraldıktan sonra markanın temel değerlerine dönme arayışıyla bu kampanyayı hızla rafa kaldırdı. Ancak kendisi de bir yayıncı olmakla bir platform olmak arasındaki temel gerilimin çözülmesinin oldukça zor olduğunu itiraf etti.
Xbox'taki işten çıkarmaların ve tasfiyelerin ardından sektördeki gelişmeler değerlendirilirken, Sony ve Xbox'tan iki eski yönetici de bu konuda görüş bildirdi ve Microsoft'un bu iki rolden birini seçmesi gerektiği konusunda hemfikir.
Sony'de otuz yıldan fazla süre görev yapmış ve PlayStation Amerika Başkanlığı ve CEO'luğu, ardından da Sony Worldwide Studios Başkanlığı gibi pozisyonlarda bulunmuş Shawn Layden, başarılı bir platform olmanın diğer yayıncılara zarar vermemek anlamına da geldiğini belirtti. Layden, iki yol olduğunu söylüyor: Ya PlayStation ile rekabet eden bir platform olmak ya da dünyanın en büyük oyun yayıncısı olmak. Ancak bu iki yolun kesişmediğini, aksine ayrıldığını vurguluyor. Bir platform olmanın, özel içeriklere ihtiyaç duyduğunu, bu içeriğin de Nintendo'nun Mario ve Zelda'sı, PlayStation'ın Kratos ve Horizon'ı gibi oyunlarla mümkün olduğunu belirtiyor.
Diğer yandan, büyük bir yayıncı olmanın (ki bu kötü bir hedef değil) gerekliliğinin ise oyunları her platformda sunmak olduğunu dile getiriyor. Layden, ilk parti platform olarak görevlerinin dünyanın en büyük oyun yayıncısı olmak olmadığını, hatta diğer yayıncıların pazar payını almakla ilgilenmediklerini, amaçlarının pazarı büyütmek olduğunu ifade ediyor.
Benzer bir prensip, Microsoft'un ilk Xbox dönemindeki portföyünün şekillenmesinde rol oynamış, uzun yıllar sektör yöneticiliği ve danışmanlığı yapmış Jon Kimmich tarafından da dile getirildi. Kimmich, Microsoft'un hem Game Pass ile oyunların Netflix'i olmak, hem PlayStation benzeri bir konsol platformu olmak, hem de Xbox uygulaması ile Steam'e rakip olmak ve aynı zamanda büyük ölçekli bir üçüncü parti yayıncı olmak gibi hedeflere aynı anda ulaşamayacağını, çünkü bu hedeflerin birbiriyle çeliştiğini savunuyor.
Kimmich'e göre Xbox ne olduğunu seçmeli: Bir platform mu? Yayıncı mı? Abonelik hizmeti mi? Donanım işi mi? Eğlence ekosistemi mi? Birden fazla şey olabilir ama her şey birden olamaz ve tüm misyonların her zaman eşit derecede geçerli olduğunu varsayamaz. Oyunların Netflix'i, Sony tarzı konsol platformu, Steam rakibi, mobil bulut girişi ve Disney ölçeğinde bir IP yayıncısı olarak aynı anda var olamaz.
Layden ve Kimmich, Xbox'ın yayıncılık, abonelikler, PC, bulut veya donanımı tamamen terk etmesini önermiyorlar. Önemli olan, şirketin net bir hiyerarşi oluşturması: Merkezde tek bir net iş kolu olmalı ve diğerleri onu parçalamak yerine ona hizmet etmeli.
Uzun süredir Xbox, her strateji değişikliğini 'eklenen bir şey' olarak göstermeye çalıştı. Özel oyunlar önemliydi, ta ki önemini yitirene kadar. Konsollar önemliydi, ama her cihaz bir Xbox'tı. Game Pass gelecekti, ancak premium oyun satışları ve çok platformlu yayıncılık da gelecekti. Kısacası, Microsoft bu önceliklerin birbirini baltalamadan nasıl bir arada var olabileceğini hiç ikna edici bir şekilde açıklayamadı.
Asha Sharma, acilen bu cevaba ihtiyaç duyan bir bölümü devraldı. Stüdyoları kesmek ve binlerce çalışanı işten çıkarmak kısa vadede bir bilançoyu iyileştirebilir, ancak bunların hiçbiri oyunculara, geliştiricilere veya iş ortaklarına Xbox'ın neden var olduğunu açıklamıyor. Microsoft, Xbox'ın öncelikli olarak donanım ve özel içerikler üzerine kurulu bir platform mu, yoksa oyunlarının her yerde olması gereken bir yayıncı mı olduğuna karar verene kadar, marka hem mali kaynaklar hem de insan kaynağı açısından pahalı bir kimlik krizi içinde kalmaya devam edecek.
