Yapılan yeni bir araştırmaya göre, insanlar ve büyük maymunlar evrimsel ağaçta ayrıldıklarından bu yana milyonlarca yıldır benzer şekillerde kıkırdıyor. Bu ortak mirasın kökenleri, sesbilimsel analizlere dayanıyor.
Bilim insanları, goril, orangutan, şempanze ve bonobo gibi 13 farklı büyük maymun türünü ve dört küçük çocuğun oyun oynarken ve gıdıklandıklarında çıkardıkları sesleri inceledi. Mevcut araştırmalar, geçmiş yıllarda yapılan ses kayıtlarını yeniden analiz ederek, günümüzdeki çocukların çıkardığı seslerle karşılaştırdı.
Bulgular, hem insanların hem de büyük maymunların kahkaha seslerinin benzer ritimler ve zamanlamalar takip ettiğini gösteriyor. Bu benzerliğin, ortak bir atadan gelen bağları yansıttığı düşünülüyor.
Araştırmanın yazarlarından Chiara De Gregorio, "Bir nevi, diğer büyük maymunlara çok benziyoruz çünkü 15 milyon yıldır benzer şekilde gülüyoruz" ifadelerini kullandı.
Kahkaha, kelimeler kullanılmadan neşeli ve oyunbaz bir duyguyu ileten evrensel bir iletişim biçimi olarak kabul ediliyor. Pek çok hayvan da çeşitli seslerle benzer duyguları ifade edebiliyor, ancak bu sesler insan kahkahasının karmaşıklığına ve ritmine sahip olmuyor. Örneğin, fareler gıdıklandıklarında ultrasonik sesler çıkarabiliyor.
Kahkahanın evrimini anlamaya çalışan bilim insanları, hayvanların yüz ifadeleri üzerine yoğunlaşırken, kahkaha seslerinin yapısı üzerine daha az çalışma yapıldı. Özellikle insan kahkahası, büyük maymunlara kıyasla daha hızlı ve karmaşık bir yapıya sahip.
İnsanlarda kahkaha, bağlama göre farklılık gösterebiliyor. Örneğin, meslektaşlarla edilen nazik bir gülüşten, yakın arkadaşlarla duyulan coşkulu bir kahkahaya kadar geniş bir yelpazede duyulabiliyor.
De Gregorio, "Bence kahkahanın ustalarıyız" diyerek, bu bulguların bilim dergisinde yayımlandığını belirtti.
Hayvan iletişimi üzerine çalışan uzmanlar da bu çalışmanın bulgularını mantıklı buluyor ve daha fazla araştırmaya ihtiyaç duyulduğunu vurguluyor. Bu uzmanlar, özellikle köpek, at ve kedi gibi oyunbaz yüz ifadelerine sahip diğer hayvanların ses kayıtlarının incelenmesinin, kahkahanın evrimini ve insanlarla diğer hayvanlar arasındaki benzerlikleri daha iyi anlamamıza yardımcı olabileceğini düşünüyor.
Kahkahanın kökenlerini incelemek ilk bakışta önemsiz gibi görünse de, aslında insanların birbirini anlamasına yardımcı olan iletişim biçimlerinden biri ve dilin nasıl evrildiğini anlamak için de önemli bir ipucu sunuyor. Bilim insanları, fosilleşmeyen sesler için mevcut kanıtları kullanarak, bu evrimin izini sürmeye devam ediyor.
