Günümüzde üretken yapay zeka her ne kadar sanat ve kodlama dışında pek kullanılmasa da, teknoloji meraklısı bir isim bu trendi yıkarak Google'ın Gemini yapay zekasını bir x86 anakart tasarımı için kullanma yoluna gitti. Kendi alanında daha önce hiç x86 anakart tasarlamamış olan Japon teknoloji blog yazarı Ikejima, bu projede Gemini'den yardım aldı.
Projenin temel amacı, 1987'de x86 mimarisini başlatan Intel 8086 işlemci için bir anakart tasarlamaktı. Bu Ikejima'nın ikinci denemesiydi; daha önce Intel 8088 klonu ile bir girişimde bulunmuş, ancak 5V güç gereksinimi ve hata ayıklama zorlukları nedeniyle başarısız olmuştu.
Bu kez V30 çipini kullanan Ikejima, tam bir anakart tasarlamak yerine, bir Raspberry Pi Pico RP2040 mikrodenetleyicisi ve basit devreler ile işlerini halledebileceğini düşündü. Projesine de "anakart" yerine "beşik" adını verdi.
Bu projeyi "vibe coding" olarak nitelendirmek kolay olsa da, Ikejima yapay zekayı bir asistan olarak kullanarak zaman alan ve sıkıcı işleri yapmasını sağladı. Mühendisin hızlı düşünme yeteneği de bu süreçte büyük önem taşıdı.
Ikejima, devre tasarımında Gemini'den destek alırken, fiziksel yerleşimi kendisi yaptı. Python betikleriyle birlikte KiCad kullanan Ikejima, devre tasarımlarını kolayca yineleyebildi. Yapay zeka, Raspberry Pi Pico SDK kullanan ve C++ ile yazılan beşiğin temel yazılımını tasarlamaya da yardımcı oldu.
RP2040 beşiğinin, V30 çipi için bir kontrol, hata ayıklama ve bellek arayüzü olarak görev yapması planlandı. İşlemciyi hata ayıklamaya çalışırken sorunlarla karşılaşan Ikejima, Gemini'nin önerisiyle RP2040'ın ikinci çekirdeğini ana bilgisayar arayüzü ve hata ayıklayıcı olarak kullanmaya karar verdi.
Bu süreçte Gemini, V30 için bir assembler ve disassembler da üretti. Ikejima, bu tür tekrar eden işlerin yapay zeka için uygun olduğunu belirtti. Temel adımlar tamamlandıktan sonra baskılı devre kartını ürettirip birleştiren Ikejima, ilk denemede hiçbir şeyin çalışmadığını gördü.
Yapay zeka botunun sınırlılıklarının ortaya çıktığı bu noktada, malzeme ve zaman maliyetlerini göz ardı ederek devre değişiklikleri önerdi. Ikejima'nın lojik analiz cihazı, bağlantı sırasında aşırı yüklendi. Anlaşıldı ki, 8086 tasarımında adres ve kod için aynı fiziksel hat kullanılıyor ve bu hat, her saat döngüsünde değişiyor.
Devre, bir kısa devreye neden olarak USB bağlantısını kesip projeyi ve evi tehlikeden korudu. Gemini bu temel tasarım özelliğini fark edememişti. Ikejima, "yapay zeka henüz diyagramları okumakta zorlanıyor olabilir" ve "güç kaynağını kısa devre yapabilecek bir şeyi yapay zekaya kontrol ettirmek kötü bir fikir olabilir" yorumunda bulundu.
Kontrol yazılımıyla sorunu giderdikten sonra, 8086 çipinin çift baytlar için bir RAM, tek baytlar için ise başka bir RAM kullandığı bariz bir hatayla karşılaştı. Birkaç düzeltmenin ardından Ikejima, işlemciyi çalıştırmayı ve kod yürütmeyi başardı. Ardından gerçek yazılımları çalıştırmak istedi ve MS-DOS'un COMMAND.COM'unu kullanmaya karar verdi.
COMMAND.COM'un bellekte kendini yeniden yazması ve gerçek bir BIOS ile I/O'ya bağlanma gereksinimi, bu girişimi beklenenden daha zorlu hale getirdi. Daha fazla araştırma yapan Ikejima, beşik tarafında bir BIOS'a sahip olabilmek için HI-DOS kullanmaya karar verdi ve sonunda HIDOS MS-DOS'u başlatmayı başardı, ancak yazılabilir depolama eksikliği ve sınırlı bellek gibi bazı kısıtlamalarla.
Yine de, basit programları çalıştırmayı başardı. Bu proje, insan mantığı ve muhakemesinin, yapay zeka botunun devasa yardım eliyle birleştiğinde neler başarabileceğinin oldukça etkileyici bir gösterimi oldu.
