Teknoloji meraklıları arasında ilginç bir çalışma ortaya çıktı: Görünüşüyle bir yemek tabağını andıran ve sadece 128 bayt veri saklayabilen bir USB bellek! Bu inanılmaz derecede düşük veri yoğunluğunun ana sebebi, entegre devrelerden önceki teknoloji olan eski Manyetik Çekirdek Bellek kullanımıdır. Üstelik bu belleğe kaydedilen veriler silinmese de (olumlu yönü), okunma sırasında bitler yok oluyor (olumsuz yönü). Bu cihazın pratik olmamasına ve bazı dezavantajlarına rağmen, bir uzay bilimi araştırmacısı tarafından yapılan bu çabayı takdir etmek gerekiyor.
Japon teknoloji meraklısı, bu ilginç ve eski bellek teknolojisini modern entegre devreler ve arayüzlerle birleştirerek bu sıra dışı USB flash bellek cihazını ortaya çıkarmış. Merkezi, silinmeyen çekirdeğin etrafına, sürücü çipler, algılama yükselticileri, LED'ler gibi modern bileşenler yerleştirilmiş. USB işlevi ise bir Raspberry Pi Pico tarafından sağlanıyor. Pico, verinin yeniden yazılma döngüsünü de yönetiyor.
Elbette bu proje, 'yapılabilir mi?' sorusuna bir cevap arayışıyla yola çıkmış, 'yapılmalı mı?' sorusundan ziyade. Zira bu kadar büyük bir USB bellek üzerinde 128 baytlık ve okunurken veriyi silen bir bellek teknolojisinin pratik bir kullanım alanı bulmak pek mümkün görünmüyor. Hatta 128 bayt, eski tip bir Twitter tweet'inin tam metnini bile saklamak için yeterli değil. Manyetik Çekirdek Bellek'in radyasyona karşı iyi bir dirence sahip olduğu belirtilmiş. Peki ya destekleyici bileşenler?
Manyetik Çekirdek Bellek Nedir?
Manyetik Çekirdek Bellek, 1970'lerde yarı iletken DRAM teknolojisinin ortaya çıkışından önce RAM olarak kullanılıyordu. Temel olarak, tel sarılı küçük demir halkalarda veri depoluyordu. Görüntülere bakıldığında, merkezdeki ızgara benzeri yapının bu çekirdek düzlemini oluşturduğu görülüyor.
Olumlu yönü, silinmeyen RAM teknolojisi olmasıydı. Ancak birçok dezavantajı arasında yüksek maliyeti, düşük veri yoğunluğu ve bazen elle yapılan üretiminden kaynaklanan ölçeklendirme sorunları bulunuyordu. Dahası, veriyi okumak 'yıkıcı' idi, yani okunan veri siliniyordu. Bu nedenle sistem, verinin okunmasından sonra da kalmasını istiyorsa veriyi hemen yeniden yazması gerekiyordu.
Manyetik Çekirdek Bellek ilk olarak 1953 yılında MIT'nin Whirlwind bilgisayarında kullanıldı. Entegre devrelerden önceki bir bellek teknolojisiydi ve 1955'ten 70'lerin başına kadar RAM standardı olarak kabul edildi. Intel, 1970'lerin sonunda 1103 DRAM entegre devreleriyle yarı iletken DRAM'a öncülük ederek daha ucuz, daha hızlı ve daha yoğun bilgisayar belleği teknolojilerini ticari olarak piyasaya sundu.
