205 milyon yıl önce Triyas Dönemi'nde, modern timsahların bir akrabası avlanıyordu. Ancak bu yaratık, günümüz timsahları gibi suda değil, karada avlanıyordu. Yeni bir araştırmaya göre, bu keşfedilen tür, karasal avlanmaya adapte olmuş, adeta modern bir tilki veya çakal gibi hareket ediyordu.
Araştırmacılar, bu yeni keşfedilen türün korkutucu bir yırtıcı olduğunu belirtiyor. Eldeki fosil kalıntıları, bu canlıda "güçlü bir ısırık için özelleşme" olduğunu gösteriyor.
Fosilin kökeni 1948 yılına dayanıyor. O dönemde New Mexico'daki ünlü bir dinozor mezarlığı olan Ghost Ranch'ta bulunmuştu. O zamanlar, küçük ve erken dönem timsah akrabalarından biri olarak kabul edilen Hesperosuchus agilis türüne ait olduğu düşünülüyordu. Ancak yapılan yeni çalışma, bu canlının alışılmadık derecede kısa burnunun ve kalın, sağlam kafatasının onu tamamen yeni bir cins ve tür olarak ayırdığını ortaya koyuyor. İlginç bir şekilde, bu yeni tür aynı dönemde ve aynı yerde yaşamış ve ölmüş.
Araştırmanın ortak yazarlarından, bir paleontolog olan Miranda Margulis-Ohnuma, "Birbirine işlevsel olarak farklı görünen iki timsah türünün bir arada yaşamasının ilk gerçekten güçlü kanıtına sahibiz," dedi. Timsahlar ve onların soyu tükenmiş akrabalarını kapsayan Timsahomorphlar (Crocodylomorphs) grubuna ait bu yeni tür, o dönemin canlı çeşitliliği hakkında önemli bilgiler sunuyor.
Yeni adıyla Eosphorosuchus lacrimosa olarak adlandırılan, kısa burunlu canlının fosili, Geç Triyas Dönemi'ne (237 ila 201 milyon yıl önce) ait bir oluşumda bulundu. Canlının kafatası, arka bacaklarından biri, bir omuru ve üç pulları korunmuş durumda. Bu yaratığın büyük bir köpek boyutunda olduğu tahmin ediliyor.
Margulis-Ohnuma, fosilin "kelimenin tam anlamıyla 75 yıl boyunca bir müzenin bodrumunda" kaldığını ve hiç tanımlanmadığını belirtti. Ziyaretçiler zaman zaman fosili incelemiş olsa da, kimliği belirlenememişti.
Yeni çalışmada, fosil detaylı bir şekilde sınıflandırıldı ve yaklaşık 5 metre uzaklıkta bulunan bir H. agilis fosiliyle karşılaştırıldı. Ghost Ranch'ın bu bölgesindeki hayvanlar aynı zamanda yaşıyor ve olası bir sel gibi tek bir olayda ölüp gömülmüşlerdi.
Ekip, E. lacromisa'nın, H. agilis'e göre çok daha kısa bir burna sahip olduğunu tespit etti. Ayrıca kafatasında daha büyük, üçgen şeklinde bir postorbital kemik ve alt çenede güçlü çene kaslarına uyum sağlayabilecek benzer özellikler bulunuyor. Bu özellikler, canlının çok güçlü bir ısırığa sahip olduğunu gösteriyor.
E. lacrimosa ve H. agilis'in yan yana yaşaması nedeniyle, ekibin araştırmacıları, bu iki türün farklı ekolojik nişlere sahip olduğunu düşünüyor. Örneğin, daha kısa burunlu timsahlar, daha uzun burunlu türlere göre daha büyük ve daha az çevik avları yemiş olabilir.
Margulis-Ohnuma, "Bu, sadece hayatta kalmaya çalışan bir soy hattı değil; bu noktada zaten çeşitlilik var, bu gerçekten harika," dedi. "Timsahlar arasındaki fonksiyonel çeşitliliğin en başındaki bir anlık görüntüsünü alıyoruz."
Bilim insanları, timsahların evriminin erken evreleri hakkında çok fazla bilgiye sahip değil. Fosillerde bu hayvanlara ait çok fazla kalıntı bulunmuyor ve Triyas Dönemi'nden birçok timsah türü tek bir fosil örneğiyle temsil ediliyor.
Margulis-Ohnuma, "Erken dönem timsahlar hakkında veri açığımız çok fazla, bu yüzden ortaya çıkan her yeni fosil hikayeyi değiştiriyor," diye belirtti. "Elimizdeki bu materyali tanımlamaya devam edersek ve ideal olarak yeni fosiller bulursak, her seferinde hikaye değişecektir."
