Üç yıl önce, henüz adı Kwalee Labs olan Bonsai Collective ile yaptığımız bir sohbette, ilk oyunları Luna Abyss'i konuşmuştuk. Birleşik Krallık merkezli bu oyun stüdyosu, Harry Corr, Benni Hill ve eski Team17 yapımcısı Hollie Emery tarafından kurulmuştu. 2019'da bir araya gelerek, karanlık bir dünyada geçen, hikaye odaklı bir birinci şahıs mermi cehennemi nişancı oyunu yaratmayı amaçlamışlardı. Oyunda, sadece Luna'daki kasvetli hapishaneden değil, aynı zamanda gizemli bir kehanetin ortasında kalan Fawkes adında bir mahkumu canlandırıyorsunuz.
Henüz kesin bir çıkış tarihi olmasa da, geçtiğimiz Aralık ayında 2026 için bir çıkış penceresi belirlenmişti. Yedi yıllık geliştirme sürecinin ardından ve Şubat 2026'daki Steam Next Fest kapsamında sunulan yepyeni bir demo ile, tam oyunun yakında oyuncularla buluşacağı anlaşılıyor.
Eğer Luna Abyss'i takip ediyorsanız, muhtemelen bir süredir erişilebilen Sorrows Canyon Demo'yu oynamışsınızdır. Ben de bu demoyu inceledikten sonra, yeni ve daha geliştirilmiş Scourge Crater Demo'ya geçmek için sabırsızlanıyordum.
'DOOM + Returnal' benzetmesi belki biraz basite indirgeyici olabilir (geliştiriciler de bu oyunlar kadar sert olmadığını belirtmişlerdi), ancak oynanış ve görsellik açısından oldukça yerinde bir tanım. Düşmanlara ateş ediyor, 3 boyutlu arenalarda zıplıyor, size doğru fırlatılan rengarenk mermilerden kaçınıyor ve farklı düşmanların zayıf noktalarına göre ayarlanmış çeşitli silahlara geçiş yapıyorsunuz. Her silahı keşfettiğiniz çevrede buluyor, bir sonraki hedefe giden doğrusal ama yine de karmaşık bir 3 boyutlu platform parkurunda ilerliyorsunuz.
Bu oynanış döngüsünü, yedinci nesil konsollara hakim olan koyu renkli ve 'sert' nişancı oyunlarını anımsatan bir yapıda ilerleten, başlangıçta güvenip güvenemeyeceğinizi bilmediğiniz ama şimdilik zorunlu olarak güvendiğiniz bir ana ses (bu durumda Aylin) tarafından yönlendiriliyorsunuz. Kısa ara sahneler, dünyada keşfettiğiniz kod çözücü girişler ve oyuncu karakteri ile gizemli ses arasındaki diyaloglar, en azından birkaç NPC ile birlikte hikayeyi ilerletiyor. Sorrows Canyon ve Scourge Crater arasında yalnızca bir başka karakterle tanıştım.
DOOM ve Returnal aklıma gelen ilk referanslar olsa da (geliştirme ekibiyle yaptığımız röportajda Destiny'deki vuruşları temel ilham kaynakları olarak göstermişlerdi), bu dinamikleri kendi seçtiğiniz iki veya tek bir oyuna da uyarlayabilirsiniz. Eğer nişancı oyunlarına, özellikle tek oyunculu nişancı oyunlarına aşina iseniz, Luna Abyss'e benzer birçok oyun oynamış gibi hissedebilirsiniz, ancak bu kötü bir durum değil.
Özellikle Highguard gibi canlı hizmet sunan ve önceki başarıyı tekrar yakalamaya çalışan nişancı oyunlarını denedikten sonra, bu oyunu oynamak oldukça ferahlatıcı. Ayrıca sizi ömür boyu sözleşme imzalamaya ikna etmeye çalışmayan bir nişancı oyunu oynamak da güzel. Ancak canlı hizmet yorgunluğundan bir kaçıştan daha fazlası, Luna Abyss'i denemek için yeterli bir sebep.
Öncelikle, Luna Abyss'in görsel tasarımına, dünyanın derinliklerine indikçe daha da hayran kalıyorum. Hapishanenin ölçeği ve sunuluş biçimi, sonsuza kadar devam edemeyecek gibi hissettiren bu hapishanenin aslında sonsuz bir 'uçurum' olabileceği hissini veriyor. Bu his, oyunun lore'u ile de pekişiyor; oyuncu karakteri teknik olarak, haritalanmamış hapishane alanlarını keşfetmek ve haritalamak için gönderilen bir 'Gözcü'.
Oyunun lore'u ve anlatısı konusuna gelince, orası hala biraz muamma. İki demo çok fazla şey gösteremiyor ve geri kalanını görmeden, hikayeye etrafımdaki dünya kadar hayran olduğumu söyleyemem. Ancak bu, yalnızca birkaç demodan sonraki hissiyatım. Elbette daha görülecek çok şey var ve umarım bu, yüzeysel bir karanlık bilim kurgu macerasından daha derin bir şeyler sunar. Stüdyo, Wccftech ile iki buçuk yıl önce görüştüğümüzde planlarının bu yönde olduğunu belirtmişti.
Oyunun bu kadar konuşkan olmasını beklemiyordum. Siz ve Aylin arasındaki bazı konuşmaların tonu kesinlikle beklediğimden daha hafifti, ancak bu kötü bir şey değil. Luna Abyss'in canlı hizmet yorgunluğundan bir kaçış sunması gibi, küçük mizah unsurları da, ister Aylina ve Fawkes arasındaki diyaloglarda, isterse yaratık ve patron tasarımlarında olsun, görsellik ve söyledikleriyle dünyanın kasvetinden hoş bir mola sağlıyor. Hatta bu anlardan bazıları, Luna Abyss'teki diğer her şeyi daha da ürkütücü hissettiriyor.
Şaşırtıcı olmayan bir şekilde, görsel öğelerinin ötesinde, Luna Abyss'e sizi çeken şey oynanışı. Kısa bir bekleme süresine sahip bir hızlanma, kayarak sprint atabilme, çift zıplama, tüm bunlar silahlar arasında geçiş yaparken, düşmanları patlatırken ve onları tek tek hedef alıp ortadan kaldırırken, sürekli gelen mermi yağmurundan kaçınmanızla birleşiyor. Ve bu, Scourge Crater demosunun sonunda ulaştığınız noktadaki hissettirdiği şey. Silah çarkınızda hala en az bir silah eksik ve potansiyel olarak kilidini açabileceğiniz daha fazla hareket mekaniği var.
Her şey sıkıca sarılmış ve keskinlik ile akıcılık arasındaki o tatlı noktaya ulaşıyor, bu da onu oynaması çok eğlenceli hale getiriyor. En iyi örneği, Scourge Crater demosunun sonunda eklenen yeni patron dövüşü; burada her taraftan üzerinize gelen mermilerden ve lazerlerden sürekli kaçınırken, patrona odaklanıp onu alt etmeye çalışıyorsunuz.
Ayrıca, bu demoyu büyük ölçüde ASUS ROG Xbox Ally X üzerinde oynadığımı belirtmeliyim ve herhangi bir sorun yaşamadan son derece iyi çalıştı. Mevcut bellek krizi sırasında yükseltme yapamayan ve/veya istemeyen, yalnızca eski PC donanımına sahip oyuncular için Luna Abyss'i düşünenler için iyi bir işaret.
Genel olarak, Luna Abyss'in 2026'da piyasaya çıkacak en eğlenceli nişancı oyunlarından biri olma potansiyeli yüksek. Eğer oynanış deneyimini oyunun tasarım temposunu düşürmeden o tatlı noktada tutabilirse, son derece keyifli bir paket sunacaktır. Eğer anlatısı, kurulumu ve dünya tasarımıyla örtüşürse, sadece 2026'nın en iyi bağımsız oyunlarından biri değil, 2026'nın en iyi oyunlarından biri olarak da öne çıkabilir.
PC sürümü test edilmiştir.
