Intel, mobil işlemci teknolojisinde 18 yıllık bir süreci kapsayan ve dikkate değer bir performans sıçraması gösteren bir araştırmanın sonuçlarını paylaştı. Gerçekleştirilen testler, 2008 yılındaki Penryn mimarisine sahip işlemciler ile en yeni nesil Panther Lake işlemciler arasındaki devasa farkı gözler önüne serdi. Belirli iş yüklerinde, yeni nesil işlemciler eski modellere kıyasla tam 95 kat daha yüksek performans sunabiliyor.
Araştırmada incelenen en eski işlemci olan ve 2008'de piyasaya sürülen Intel Core 2 Duo T9300, o dönemin popüler dizüstü bilgisayarlarından Lenovo ThinkPad T61'de yer alıyordu. Günümüz standartlarında bir dizüstü bilgisayarın ömrü ortalama beş yıl civarındayken, yaklaşık 20 yıl önce üretilmiş bir bilgisayarın hala çalışır durumda olması, o dönemin üretim kalitesine veya ThinkPad serisinin dayanıklılığına işaret ediyor.
O dönemde çift çekirdekli tasarımların standart olduğunu düşünürsek, işlemci çekirdek sayısındaki artışın ne kadar önemli olduğu anlaşılıyor. Zamanla dört çekirdekli tasarımlara geçiş yapıldı ve günümüz mobil işlemcileri 16 çekirdeğe kadar ulaşabiliyor. Bu çekirdek sayısındaki artışta, Intel'in yüksek performanslı ve verimli çekirdekleri bir araya getiren hibrit mimariye geçişinin büyük rolü olduğu belirtiliyor.
Gerçekleştirilen testlerde, toplamda 150 farklı kıyaslama (benchmark) çalıştırıldı. Bu testler arasında günlük kullanım senaryoları (web tarama, medya kodlama) ve daha uzmanlaşmış alanlar (veri tabanı yönetimi, yapay zeka, yüksek performanslı hesaplama) yer aldı. Sonuçlar, Core Ultra X7 358H (Panther Lake kod adlı) işlemcinin, OpenSSL gibi belirli testlerde Core 2 Duo T9300'den 95 kata kadar, yapay zeka odaklı OpenVINO testinde ise 93.9 kata kadar daha hızlı olduğunu gösterdi. Bu durumun, AVX-512 gibi yeni komut setlerinin ve yapay zeka hızlandırıcısı NPU'nun (Neural Processing Unit) getirdiği avantajlarla desteklendiği ifade ediliyor. Tüm testlerin geometrik ortalamasına bakıldığında ise, Panther Lake'in Penryn'e göre ortalama 21.5 kat daha iyi performans sergilediği görüldü. Web tarama veya fotoğraf düzenleme gibi genel görevlerde ise performans artışı 10 kata kadar çıktı.
Daha yakın tarihli işlemcilerle karşılaştırıldığında, Panther Lake'in ortalama olarak Intel Core i5-2520M (Sandy Bridge kod adlı) işlemcisinden 9.7 kat daha hızlı olduğu belirlendi. Nesiller arasındaki en büyük sıçramalardan biri ise Intel Core i7-720QM (Clarksfield kod adlı) ile yaşandı; bu işlemci, Core 2 Duo T9300'den 1.9 kat daha fazla performans sundu. Clarksfield'in iki kat daha fazla çekirdeğe sahip olması ve Hyper-Threading teknolojisini desteklemesi bu sonucun beklendik olduğunu gösteriyor.
Araştırmacılar, Penryn ve Clarksfield nesillerinde işlemci güç tüketimi sensörlerinin bulunmaması nedeniyle bu işlemciler için güç verimliliği verisi toplanamadığını belirtti. Ancak, daha yeni nesil işlemcilerdeki veriler dikkat çekici eğilimleri ortaya koyuyor. Panther Lake, Sandy Bridge'den 9.7 kat daha hızlı olmasının yanı sıra, ortalama olarak %7.8 daha az güç tüketimiyle öne çıktı. Bu, Panther Lake'in Sandy Bridge'e göre 8 kat daha fazla çekirdeğe sahip olduğu düşünüldüğünde oldukça etkileyici bir gelişme. Tüm incelenen 15 işlemci arasında en düşük ortalama güç tüketimine sahip olan ise Intel Core i7-3517U (Ivy Bridge kod adlı) oldu. Panther Lake, Ivy Bridge'e göre 1.92 kat daha fazla güç harcasa da, 9.1 kat daha yüksek performans sunmayı başardı.
Intel'in mobil işlemcilerindeki bu nicel performans artışları göz ardı edilemeyecek kadar büyük. Ancak, Linux'un eski donanımları destekleme konusundaki başarısı da aynı derecede etkileyici. Bir başka dikkat çekici nokta ise, 2008 yılından kalma bir işlemcinin, o dönemde var olmayan birçok kıyaslama testini başarıyla çalıştırabilmesi, Linux'un eski cihazlara yeni bir hayat verme potansiyelini gösteriyor.
