Teknolojinin sınırlarını zorlayan bilim insanları, insan gözünün asla göremeyeceği kadar küçük bir QR kod geliştirdi. Bu inanılmaz derecede minyatür kod, ancak gelişmiş bir elektron mikroskobu ile okunabilecek boyutta.
Bu yeni rekor kıran matris barkod, yalnızca 1.977 mikrometre karelik bir alanı kaplıyor. Bu boyut, bazı bakteri hücrelerinden veya havadaki kirleticilerden bile daha küçük. Rekor, bu alanda çalışan yedi bilim insanına 3 Aralık 2025 tarihinde Guinness Dünya Rekorları tarafından verildi.
Geliştirilen bu QR kod, önceki dünya rekoru sahibinden yaklaşık üçte bir oranında daha küçük. Bu başarıya imza atan ekip, Avusturya'daki Viyana Teknik Üniversitesi (TU Wien) araştırmacıları ve veri depolama teknolojileri şirketi Cerabyte'ın iş birliğiyle çalışmalarını yürüttü.
TU Wien'den malzeme bilimci Paul Mayrhofer, geliştirdikleri yapının o kadar ince olduğunu ve optik mikroskoplarla görülemeyeceğini belirtiyor. Mayrhofer'e göre asıl dikkat çekici nokta bu değil; mikrometre ölçeğindeki yapılar günümüzde sıradan kabul edilse de, tekil atomlardan desenler oluşturmak bile mümkün. Ancak bu tek başına kararlı ve okunabilir bir kod oluşturmaya yetmiyor.
Mayrhofer ve ekibi, QR kodlarının bu kadar küçük olmasına rağmen test ettiklerinde başarılı bir şekilde çalıştığını gördü. Guinness Dünya Rekorları için yapılan okuma işlemi, tanıklar huzurunda gerçekleştirildi ve bağımsız bir doğrulayıcı olan Viyana Üniversitesi tarafından onaylandı.
Bu kadar küçük bir QR kod elde etmenin sırrı, yüksek performanslı kesici takımların kaplamasında kullanılan ince bir seramik film üzerine yazdırmakta yatıyor. Ekip, bu malzemeye odaklanmış iyon ışınları kullanarak, sadece 49 nanometre boyutunda piksellere sahip QR kodlarını işledi. Bu ölçü, görünür ışığın dalga boyundan on kat daha küçük, bu da kodun insan gözü için tamamen görünmez olduğu anlamına geliyor.
Seramik depolama ortamlarıyla benzer bir yaklaşım izlediklerini belirten Tu Wien malzeme bilimci Alexander Kirnbauer, eski medeniyetlerin bugün bile okunabilen yazıtlarına atıfta bulunuyor. Kirnbauer, bilgileri zamanın ve koşulların etkisine karşı koyabilecek, gelecek nesiller için erişilebilir kalacak kararlı ve inert malzemelere yazdıklarını söylüyor.
QR kodunun arkasındaki ekip, günümüz depolama seçeneklerine göre daha az karbon ayak izi bırakacak, son derece dayanıklı seramik veri depolama biçimleri geliştirmeyi umuyor. Kirnbauer ve meslektaşları, bir A4 kağıdına bu yöntemle 2 terabaytın üzerinde veri depolamanın mümkün olabileceğini tahmin ediyor. Bu, büyük bir soruna yönelik potansiyel olarak minik bir çözüm olarak görülüyor.
