Okyanuslarımıza attığımız plastikler, ne yazık ki deniz canlıları tarafından besin sanılarak yutuluyor. Peki, bu canlılar için ne kadar plastik tüketimi ölümcül hale geliyor? Yeni bir araştırma, bu sorunun cevabının düşündüğümüzden çok daha düşük bir eşikte olduğunu ortaya koyuyor.
Prensip olarak daha azına duyulan tehlike, örneğin Atlantik martı papağanları gibi kuşlar için sadece üç küp şeker kadar plastik miktarının ölümcül olabileceğini gösteriyor. Bu eşik değerinin beklenenden çok daha düşük olduğu belirtiliyor.
Yapılan bu kapsamlı çalışma kapsamında, on binden fazla deniz hayvanının otopsi sonuçları analiz edildi. Bu analizlerle, farklı plastik türlerinin deniz canlıları üzerindeki etkileri ve hangi noktada zehirlenmeye yol açtığı modellenmeye çalışıldı. Bilim insanları, ölüm nedeni ve plastik tüketimi hakkında bilgi bulunan hayvanlara ait otopsi sonuçlarını dünya genelindeki çeşitli çalışmalardan ve veri tabanlarından topladılar. Bu hayvanlar genellikle kıyılara vurmuş veya tesadüfen yakalanmış bireylerden oluşuyordu.
Araştırmacılar, yutulan plastik miktarı ile ölüm olasılığı arasındaki ilişkiyi hem toplam parça sayısı hem de hayvanın sindirim sistemi boyutuna oranla tüketilen hacim açısından modellediler. Ayrıca, farklı plastik türlerinin farklı hayvan gruplarını nasıl etkilediği de incelendi. Örneğin, deniz kuşları kauçuk ve sert plastiklerden özellikle olumsuz etkileniyordu. Çalışmaya göre, bezelyeden küçük altı plastik parçası bile bu kuşlarda ölüm olasılığını yüzde 90 oranında artırabiliyordu.
Deniz kaplumbağaları ise poşet gibi yumuşak plastiklerden önemli ölçüde risk altındaydı. Bu tür plastikler, balıkçılık malzemeleriyle birlikte deniz memelileri için de özellikle ölümcüldü. Hatta bir balinada neredeyse üç galonluk bir kovaya denk gelecek kadar plastik bulunduğu rapor edildi.
Otopsisi yapılan bireylerin yarısı, nesli tükenme tehlikesi altında, hassas veya soyu tükenmiş türlerden oluşuyordu.
Plastiğin 'Varoluşsal Tehdidi'
Araştırmacılar, çalışmalarının plastik kirliliğini azaltmaya yönelik izleme programlarının iyileştirilmesine veya oluşturulmasına katkı sağlamasını umuyor. Araştırmanın, politika yoluyla ele alınması gereken özellikle tehlikeli olabilecek malzemeleri daha iyi anlamamıza yardımcı olacağı vurgulanıyor. Bu bağlamda balonlar veya plastik poşetler gibi unsurlara dikkat çekiliyor.
Çalışma, gastrointestinal sistemdeki yaralanmayı takip eden ve hızlı bir şekilde meydana gelen ölümlere odaklandı; ancak bu, daha geniş bir sorunun sadece bir parçası. Araştırma, plastik kimyasallarının kronik etkilerini veya hayvanların takılıp kalma risklerini içermiyor ki bunlar da ciddi tehlikeler arasında yer alıyor.
Plastik kirliliğinin deniz canlıları için varoluşsal bir tehdit oluşturduğu ve bu tehdidin genel ölçeğinin yapılan çalışma ile hafife alındığının altı çiziliyor. Yapılan bu çalışma, çevremize sızan plastik sorununun çok yönlü olduğunu bir kez daha hatırlatıyor. Mikro ve nanoplastiklere yönelik endişe kaymasının ve odağın vahşi yaşamdan insanlara kaymasının anlaşılır olduğu, ancak daha büyük hayvanlar için büyük plastik kalıntılarının riskinin hala gerçek bir sorun olmaktan çıkmadığı belirtiliyor.
