Bilim insanları, Suudi Arabistan'ın kuzeyindeki mağaralarda yaklaşık 1.800 yıl öncesine ait mumyalanmış çita kalıntıları keşfetti. Arar şehri yakınlarındaki bir bölgede yapılan kazılarda, 130 ila 1.800 yıl öncesine ait yedi mumya ve 54 çitanın iskeleti ortaya çıkarıldı.
Mumyalama, cansız bedenlerin çürümesini engelleyerek korunmasını sağlayan bir süreçtir. Bu tür doğal mumyalamalar, Mısır'daki örnekler kadar yaygın olmasa da, buzullarda, çöl kumlarında ve bataklık çamurlarında da meydana gelebilir.
Keşfedilen büyük kedi mumyaları, kurumuş kabukları andıran, gözleri bulanık ve uzuvları büzüşmüş bir görünüme sahip. Keşifte yer almayan Floransa Üniversitesi'nden bir profesör, daha önce böyle bir şey görmediğini belirtti.
Araştırmacılar, bu çitaların tam olarak nasıl mumyalandığını henüz kesin olarak belirleyemedi. Ancak, mağaraların kuru iklimi ve sabit sıcaklığının bu korunmada rol oynamış olabileceği düşünülüyor. Ayrıca, neden bu kadar çok çitanın mağaralarda bulunduğuna dair de net bir bilgi yok. Bu bölgeler, anne çitaların yavrularını doğurup büyüttüğü bir yaşam alanı olmuş olabilir.
Daha önce de Rusya'da mumyalanmış bir kaplan yavrusu gibi başka kedigil türlerinin kalıntıları bulunmuş olsa da, büyük memelilerin bu kadar iyi korunmuş halde bulunması oldukça nadir bir durumdur. Araştırmacılar, bu iyi korunmuş kalıntıların, bölgedeki çitaların genetik yapısının günümüzdeki Asya ve Kuzeybatı Afrika çitalarıyla benzerlik gösterdiğini tespit etti. Bu bulgu, gelecekte çitaların yeniden yaşam alanlarına adapte edilmesi çabalarına katkı sağlayabilir.
Çitalar bir zamanlar Afrika'nın büyük bir bölümünde ve Asya'nın bazı bölgelerinde yaygın olarak yaşarken, günümüzde yaşam alanlarının sadece %9'unda varlıklarını sürdürebiliyor. Nesillerdir Arap Yarımadası'nda görülmeyen çitaların bu durumu, yaşam alanlarının kaybı, kontrolsüz avlanma ve av kaynaklarının azalması gibi faktörlere bağlanıyor.
