Apple'ın kendi geliştirdiği çipleri, ürün gamındaki cihazlara sunduğu olağanüstü performans artışlarının yanı sıra, daha önce standart çiplerle elde edilmesi mümkün olmayan hassas kontrol imkanları da sağlıyor. Şimdi ise Apple'ın A18 Pro çipi, MacBook Neo'ya büyük bir övünç kaynağı kazandırdı; ancak bu durumun da dikkat çekici bir bedeli var.
Apple'ın MacBook Neo'su Büyük Bir Övünç Kaynağına Sahip, Fakat Göz Ardı Edilmemesi Gereken Bir Detay Var
Apple, bu hafta başında uzun süredir beklenen MacBook Neo modelini nihayet tanıttı. Cihaz, 13 inç Liquid Retina ekranı, 2.408 x 1.506 piksel çözünürlüğü, 500 nit parlaklığı, ince çerçeveleri, Touch ID'si, Spatial Audio destekli çift hoparlörü, 1080p ön kamerası ve canlı renkli alüminyum kasasıyla oldukça iddialı bir giriş yaptı.
Elbette bu cihazda bazı ödünler de verildi. Örneğin, iki adet farklı özelliklere sahip USB-C bağlantı noktası bulunuyor ve hangisinin ne işe yaradığını kullanana kadar bilmek mümkün değil. Ayrıca, A18 Pro çipinin farklı bir versiyonunun kullanılması, sadece 8GB RAM'e sahip olması ve dokunsal geri bildirim sunmayan bir trackpad'e yer verilmesi gibi detaylar da dikkat çekiyor.
Daha önce de belirttiğimiz gibi, MacBook Neo, M1 MacBook Air'e kıyasla %43'lük bir performans artışı sunuyor. Bu durum, Apple'ın A18 Pro çipinin üstünlüğünü açıkça ortaya koyuyor. Şimdi ise bu çip, tek çekirdekli Geekbench 6 testinde elde ettiği sonuçla daha da büyük bir övünç kaynağına sahip oldu. Bu testte, 599 dolarlık MacBook Neo, 28 çekirdekli Intel Xeon W çipine sahip 13.000 dolarlık Mac Pro'yu geride bıraktı.
Testte, MacBook Neo, 13.000 dolarlık Mac Pro'yu tam 3 kat geride bırakmayı başardı. Ancak, bu karşılaştırmanın içinde göz ardı edilmemesi gereken büyük bir detay var: Günümüzde neredeyse tüm programlar çok çekirdekli olarak çalışıyor. Tek çekirdek performansının önemli olduğu görevlerde ise MacBook Neo'nun 8GB RAM'i önemli bir darboğaz oluşturabilir.
Bu sonuç, MacBook Neo'ya oldukça etkileyici ama istemeden de olsa boş bir övünç kaynağı sağlıyor. Yine de, Apple'ın kendi geliştirdiği çiplerin, birkaç yıl öncesinin Intel'in en gelişmiş çiplerine göre üstünlüğünü gözler önüne seriyor.