Yaklaşık 600 kilogram ağırlığındaki bir uzay sondası, beklenenden sekiz yıl erken Dünya atmosferine giriyor. Bu düşüş, yoğun güneş aktivitesinin bir sonucu olarak gerçekleşiyor. Uzay aracı, atmosfere girerken büyük ölçüde yanarak yok olacak, ancak bazı bileşenlerinin sağlam kalması bekleniyor.
Uzay araştırmaları yetkililerinden yapılan açıklamaya göre, uzay aracının insanlara zarar verme riski oldukça düşük. Yaklaşık 4.200'de 1 olasılıkla bir zarara neden olabileceği belirtildi.
Yetkililerin hesaplamalarına göre, uzay sondasının Dünya atmosferine yaklaşık 7:45 PM EDT (Türkiye saati ile gece 02:45) sularında yeniden girmesi öngörülüyordu. Ancak bu tahminde 24 saatlik bir sapma payı bulunuyor, bu nedenle girişin daha önce gerçekleşmiş olması da mümkün. Şu ana kadar herhangi bir düşüş raporu bulunmuyor.
Bu erken düşüşe, yoğun güneş aktivitesi neden oluyor. Uzay aracının 2019 yılında yakıtı bittiğinde, yetkililer aracın 2034 yılına kadar yörüngede kalmasını bekliyordu. Ancak bu öngörü, Güneş'in mevcut döngüsüne girmesinden ve bu döngünün beklenenden daha aktif geçmesinden önce yapılmıştı.
Güneş'in yaklaşık 11 yıllık döngüsü, güneş maksimumu olarak adlandırılan patlayıcı bir aktivite dönemiyle doruğa ulaşıyor. Bu dönem, uzayda daha yoğun hava olaylarına neden oluyor. Bu olaylar, yakıtsız kalan uzay sondası üzerinde daha fazla atmosferik sürüklenme yaratarak yörüngeden çıkmasına neden oldu.
Söz konusu uzay sondası, yaklaşık 14 yıldır uzayda bulunan iki Van Allen sondasından biri. Bu uydular, 2012 yılında Dünya'nın James Van Allen'ın adını taşıyan iki kalıcı radyasyon kuşağını incelemek amacıyla fırlatılmıştı.
Radyasyon kuşakları, Dünya'nın manyetik alanı tarafından yakalanan yüklü parçacıklardan oluşur. Bu kuşaklar, Dünya'yı kozmik radyasyondan, güneş fırtınalarından ve güneş rüzgarından koruyan doğal kalkanlar görevi görür.
Van Allen sondaları başlangıçta iki yıllık bir görev için tasarlanmıştı ancak yaklaşık yedi yıl görev yaptı. Görev, 2019 yılında sondaların yakıtının bitmesiyle sona erdi. Van Allen sondasının ikizi olan Van Allen Probe B'nin ise 2030 yılına kadar uzayda kalması bekleniyor.
Bu sondalar, görev süreleri boyunca bir dizi bilimsel keşfe imza attı. Örneğin, sondalar radyasyon kuşaklarındaki elektronların Güneş'ten yayılan plazma dalgalarıyla sörf yaparak ışık hızına yakın hızlara ulaştığını ortaya çıkardı. Ayrıca, yalnızca yoğun güneş aktivitesi dönemlerinde oluşan üçüncü bir radyasyon kuşağını da tespit ettiler.
