Avrupa'da 43.000 ila 34.000 yıl öncesine ait Arinyak Kültürü'ne ait eserler üzerinde yapılan detaylı bir analiz, erken modern insanların 40.000 yıl öncesine kadar iletişim kurmak için yapılandırılmış semboller kullanmış olabileceğini ortaya koydu.
Bu izler, sıkı yazım tanımına göre karmaşık olmasa da, yaklaşık 5.300 yıl önce ortaya çıkan en eski proto-çivi yazısı sistemleriyle karşılaştırılabilir bir yapısal düzen gösteriyor. Bu durum, bu işaretlerin yazının erken bir öncüsü olabileceğini düşündürüyor.
Elbette bu sembollerin, proto-çivi yazısı gibi sayıları veya fikirleri kodladığı anlamına gelmiyor. Ancak, bu işaretlerin dizilimindeki yapı, ilk avcı-toplayıcıların Avrupa'ya geldiklerinde, gerçek yazının ortaya çıkmasından on binlerce yıl önce, benzer karmaşıklıkta işaret dizilerini bilinçli, sistematik ve geleneksel bir şekilde kullandıklarını gösteriyor.
İnsanları diğer türlerden ayıran özelliklerden biri, yazı sistemleri, kemiğe kazınmış çentikler veya bir mesajlaşma uygulamasındaki emojiler gibi bilgi depolayan ve ileten paylaşılan sembolik sistemler yaratma yeteneğimizdir. Bu sistemlerin birçoğu zamanla kaybolmuştur.
Eserlerin kendisi tanınamayacak kadar çürümüş olabilir veya onları anlama kültürel bilgisi ortadan kaybolmuş olabilir. Bu durum, insanların zihinlerinin dışında bilgiyi depolamak için işaretleri ne zaman veya nasıl kullanmaya başladığını izlemeyi zorlaştırıyor.
Bu özel sembollerin ne anlama geldiğini çözemiyor olsak da, uygulama biçimlerindeki desenler işlevlerini ortaya koyabilir. Yapılan analizde, günümüz Almanya'sının güneyinde bir dizi mağarada yaşamış Arinyak Kültürü'ne ait 260 taşınabilir obje üzerindeki işaretlere odaklanıldı. Bunlar arasında fildişi, kemik ve boynuzdan yapılmış figürinler ve diğer eserler bulunuyordu. Birçoğu nokta, çizgi, zikzak, yıldız ve tarama gibi işaretlerle süslenmişti.
Araştırmacılar, eserler boyunca 3.000'den fazla bireysel işareti kataloglayarak bunları farklı kategorilere ayırdı ve her birinin hangi nesne türü üzerinde göründüğünü kaydetti. Bu veri seti, istatistiksel analizin temelini oluşturdu.
Algoritmalar ve bilgi teorisi modelleri kullanarak, işaretlerin nasıl düzenlendiğindeki desenler incelendi. Ekip, tekrar oranları, sembol türlerinin çeşitliliği ve bir dizinin ne kadar bilgi taşıyabileceğine dair istatistiksel bir ölçüm olan entropi gibi özellikleri ölçtü. Bu metrikler genellikle dil ve erken yazı sistemlerini incelemek için kullanılır.
Sonuçlar, kazınmış işaretlerin rastgelelikten uzak olduğunu gösteriyor. Semboller, ölçülebilir bir yapıya sahip, bilinçli ve tekrarlanabilir diziler halinde görünüyordu. Farklı nesne türleri farklı desenler taşıyordu: Örneğin, figürinler, araçlardan yaklaşık %15 daha yüksek bilgi yoğunluğuna sahip diziler taşıyordu. Araçlar ise tüpler veya flüt benzeri eserlere göre yaklaşık %10, kişisel süs eşyalarına göre ise yaklaşık %15 daha yüksek yoğunluk gösteriyordu.
Bu desenler yaklaşık 10.000 yıl boyunca tutarlı kaldı, bu da basit bir dekorasyondan ziyade tutarlı, paylaşılan bir işlev gördüklerini ima ediyor. Araştırmacılar, bu işlevin konuşulan dili kaydetmek olmadığını açıkça belirtiyor; desenler, ilk olarak yaklaşık 5.000 yıl önce ortaya çıktığı bilinen yazımla tutarlı değil.
Bu araştırma, Arinyak sembollerinin, anlamları ne olursa olsun, bir tür insan iletişimini temsil ettiğini öne sürüyor. Ne anlama geldiklerini asla bilemeyebiliriz, ancak bulgular, insanların bilinen ilk yazı sistemlerinden on binlerce yıl önce bilgiyi depoladığını ve yapılandırdığını gösteriyor.
Araştırmacılar, Arinyak işaret sistemlerinin proto-çivi yazısı gibi sayısal-ideografik işlevler gördüğünü kanıtlamanın zor veya imkansız olduğunu belirtiyor. Ayrıca, aralarında belirgin bir fark daha var: Proto-çivi yazısı, sonraki 1.000 yıl içinde Sümerceyi temsil eden tam teşekküllü bir yazı sistemine dönüştü. Öte yandan, İsviçre Arinyak'ının işaret dizileri, bilgi yoğunluğu açısından 10.000 yıl boyunca tutarlı kaldı ve ardından ortadan kayboldu.
Bulgular, Ulusal Bilimler Akademisi Bildirileri'nde yayımlandı.
